تیلاپیا آمد تا گونه های بومی منقرض شوند !

بالاخره (چون مدتها بود که می دانستم اراده اش وجود دارد) تیلاپیا ، این ماهی سخت جان و سریع الرشد و خوشمزه و البته غیر بومی به کشورمان معرفی شد و اینگونه که مسئولان شیلاتی گفته اند مجوزهای آن از سازمان محیط زیست و دامپزشکی هم گرفته شده ( چه جالب، مثل پرورش تمساح ! مقاله پرورش کروکودیل یا دوستی خاله خرسه را در گوگل جستجو کنید) و به استخرهای گرمابی معرفی خواهد شد !

ماهی تیلاپیا ماهی بسیار با ارزشی است و گونه های مختلفی دارد که می توانند در آب شور و یا شیرین زیست نمایند. اما آنچه مهم است این ماهی یک گونه بیگانه و معمولا پیروز در رقابتهای بین گونه ای است. چرا باید چنین ماهی پر خطری به کشورمان وارد شود. چون خارش کم و گوشتش لذیذ است ؟ (اینجا را بخوانید

خب تقریبا همه ماهیان تجاری خلیج فارس که همین ویژگی را دارند ؟ چرا برای تکثیر و پرورش ماهی شوریده یا سوکلا یا حلوا سفید آستینمان را بالا نزدیم ؟

آیا ممکن نیست که این گونه یا گونه های مشابه که قابلیت تحمل آب شور را دارند بتوانند جا را برای سیکلید ایرانی که گونه بومی ایران است و مسیرهای تکاملی اش هنوز شناخته شده نیست ، تنگ نمایند ؟

تازه شنیده ام که عده ای قرار است تمامی عواقب آن را به گردن بگیرند. اما پرسش این است که تنبیه یک فرد در مقابل از بین رفتن گونه های اندمیک یا تنوع زیستی فلات ایران چه ارزشی می تواند داشته باشد ؟

/ 2 نظر / 13 بازدید
سحررشیدی

سلام کاش انقدر که ما سر کلاس درس از شما شنیدیم معرفی تحت هیچ شرایطی نباید انجام شود مسئولان هم از کسی می شنیدن